دکوپاژ یکی دیگر از اصطلاحات سینمایی است که بیشتر به کار کارگردان ها  می اید . و کمتر کسی به معنای آن اهمیت میدهد . معنای این لغت و توضیحاتی از آن را در اینجا داریم :

دکوپاژ ، تقطیع یا برش فنی ، یکی از وظایف بسیار مهم کارگردان است و شامل : تصمیم گیری در مورد محل استقرار دوربین در صحنه ، نوع نورپردازی ، اندازه تصویر ، زاویه دوربین ، نوع حرکت دوربین ، تعداد تصاویری که برای نمایش یک موقعیت لازم است ، نوع اتصال نماها به یکدیگر ، هر صدایی که قرار است در صحنه شنیده شود ( هر صدایی غیر از دیالوگ ها ) و باقی جزئیاتی است که به فرایند تصویری شدن فیلم نامه مربوط می شود.

این وظایف که شاید نیمی از وظایف کارگردان باشد ، باید پیش از فیلم برداری انجام شود و نتیجه آن در فیلم نامه دکوپاژ شده مشخص باشد. کارگردان ها ممکن است هنگامی که به مرحله فیلم برداری می رسند برخی از جزئیاتی را که قبلا تعیین کرده بودند با توجه به شرایط تغییر دهند ، و لی معمولا بر اساس فیلم نامه دکوپاژ شده ای که خود تهیه کرده اند پیش می روند. برخی کارگردان ها نیز به دکوپاژ کردن فیلم نامه پیش از فیلم برداری اعتقاد ندارند و معتقدند در هنگام فیلم برداری است که کارگردان می فهمد فیلم نامه ای که در دست دارد باید چگونه ساخته شود. البته معمولا روش اول ، هم مرسوم تر است و هم کارامد تر.


اهمیت دکوپاژ

نحوه دکوپاژ ، ضرباهنگ فیلم و حال و هوای آن را به تماشاگر منتقل می کند. برای مثال هر چه تقطیع بیشتر باشد ، طول نماها کوتاهتر باشد و از زوایای بیشتری فیلم برداری صورت گیرد ، ضرباهنگ فیلم نیز تند تر خواهد بود و این روش معمولا در فیلم های پر زد و خورد ، ترسناک و جنگی ، روش مناسبی برای القای حس ترس و هیجان به تماشاگر است و یا در فیلم هایی که کارگردان می خواهد تماشاگر هر چه بیشتر با شخصیت اصلی همراه شود و با چشم او به ماجرا نگاه کند ، معمولا از برداشت های بلند و از حرکت دوربین های طولانی و حتی برای بیشتر کردن این حس از نمای نقطه نظر ( POV ) استفاده می کند.

نوع دکوپاژ فیلم به نوعی ، نشان دهنده سلیقه بصری و سبک تصویری کارگردان است. برخی کارگردان ها هستند که به برداشت های بلند اعتقاد دارند ، به این معنی که معتقدند فیلم باید تا حد ممکن به تجربه بصری بیننده در عالم واقع نزدیک باشد ، به همین خاطر این کارگردان ها تا حد ممکن از تقطیع نماها خودداری می کنند ، طرفدار نماهای بلند و حرکت دوربین های طولانی اند ( این روش در بین کارگردان های اروپایی بیشتر مرسوم است ). در عین حال برخی از کارگردان ها نیز طرفدار نماهای کوتاه و قطع های سریع هستند و معتقدند که باید تجربه بصری جدیدی را به تماشاگر ارائه داد ( معمولا کارگردان هایی که در نظام سینمایی آمریکا کار می کنند بیشتر طرفدار این روشند ).

یک نکته بسیار مهم و وظیفه بسیار خطیر بر دوش کارگردان آن است که ، او باید به ویژه در تقطیع نماها و نوع اتصال آنها به یکدیگر و در زاویه بندی دوربین ، به گونه ای عمل کند که تماشاگر حس پرش و بریدگی نداشته باشد و یا به عبارتی او باید احساس کند که فیلم تداوم دارد ، زیرا در غیر این صورت ممکن است در اثر این پرش ها توجه او از فیلم کنده شود و چون حواسش پرت شده از همراهی با فیلم صرف نظر کند. علاوه بر این ، کارگردان باید به گونه ای عمل کند که چشم و ذهن تماشاگر را خسته نکند. به طور خلاصه نماها باید به گونه ای باشند که نه آنقدر کشدار و بی تحرک باشند که خسته کننده به نظر برسند و نه آنقدر کوتاه و سریع که تماشاگر نه تنها اطلاعاتی به دست نیاورد بلکه دچار سرگیجه هم شود. افراط و تفریط به فیلم صدمات بسیاری وارد می کند.


فیلم نامه دکوپاژ شده

ابتدا کارگردان هر سکانس فیلم نامه را به نماهای مختلف ( اصطلاحا پلان ) تقسیم می کند ( منظور هر برداشت دوربین است یعنی فاصله بین خاموش و روشن کردن دوربین ). بعد از آنکه همه فیلم نامه به این صورت تقسیم بندی شد. پلان ها به ترتیب پشت سر هم قرار می گیرند.

حال باید فیلم نامه دکوپاژ شده را روی کاغذ نوشت. برای هر پلان صفحه شامل پنج بخش است :

شماره سکانس و شماره پلان : باید شماره سکانس و شماره پلان را در جایی بالای هر صفحه هر نما نوشت.

نوع پلان : داخلی یا خارجی و محل فیلم برداری ( به همان صورت که در فیلم نامه اصلی است ) ، همچنین روز فیلم برداری با توجه به برنامه ای که برای فیلم برداری تهیه شده ، زیرا در این برنامه پلان ها به ترتیب فیلم برداری نمی شوند ، بلکه برای صرفه جویی در وقت و هزینه ها ، پلان هایی که در یک مکان و در یک موضع رخ می دهند را با هم می گیرند.

وضعیت صحنه : آنچه را که در هر پلان رخ خواهد داد را می نویسند و در همان قسمت ، نوع نما ( کلوزاپ ، لانگ شات و ... ) و نوع حرکت دوربین را با علامت های اختصاری مشخص می کنند. به این ترتیب که یک خط کسری می کشند و در صورت نوع نما ، و در مخرج حرکت دوربین را با علائم اختصاری می نویسند.

دیالوگ : دیالوگ هایی را که در این نما بین شخصیت ها رد و بدل خواهد شد را در یک ستون می نویسند.

صداها و نوفه ها : همه صداهایی که در سر این صحنه شنیده خواهد شد ، مثلا صدای ماشین یا چکیدن قطرات آب یا رادیو و ... . می توان در این بخش موسیقی را نیز مشخص کرد که آیا در این پلان موسیقی متن باشد یا نه ، ولی معمولا این کار را نمی کنند و بعد از آنکه فیلم برداری تمام شد درباره بخش هایی که باید موسیقی متن داشته باشند تصمیم گرفته می شود.

به این ترتیب یک فیلم نامه دکوپاژ شده خواهیم داشت.

میزانسن کلمه است برای اهالی سینما .

احتمالآ تا بحال این کلمه رو از زبان کارگردانان سینما و تلوزیون شنیده اید . اما معنی اون رو بجز کارگردانان کمتر کسی میداند . خودم ابتدا فکر میکردم این کلمه ایرانی است ( میزان سن ) و به معنای اندازه سن یا صحنه است . اما اینطور نبود و این کلمه  ریشه ای فرنسوی دارد و اینگونه نوشته میشود : میزانسن .

میزانسن ( Mise – En - Scene )

میزانسن ، اصطلاحی است فرانسوی ، در اصل متعلق به تئاتر و به معنای چیدن صحنه ، صحنه آرایی و به صحنه آوردن یک کنش. در تئاتر ، این اصطلاح به روش مرتب کردن صحنه توسط کارگردان نمایش نامه اطلاق می شد. این عبارت ابتدا در نقد فیلم رایج شد و معانی صریح و ضمنی متعددی یافت. در نهایت ، نظریه پردازان سینما ، این اصطلاح را به کارگردانی فیلم تعمیم دادند ، اما کاربرد آن در سینما حوزه وسیع تری را شامل می شود :
صحنه آرایی و ساخت و ساز عناصر داخل صحنه و مشخص کردن مکان قرار گرفتن هر یک از عناصر صحنه ، نورپردازی ، لباس ، آرایش و گریم بازیگران و رفتار و حرکت آنها و بعد از انجام این کارها ، ترکیب تصویری درون هر نما ، رابطه میان اشیاء و آدم ها در هر نما ، رابطه نور و تاریکی ، رنگ صحنه ، موقعیت دوربین و زاویه دید آن و نیز حرکت ها در هر نما. به این ترتیب ، در واقع کارگردان با کنترل میزانسن ، رویدادی را برای دوربین به روی صحنه می برد.

اهمیت میزانسن
 
از بین همه تکنیک های سینما ، میزانسن تکنیکی است که بیشترین آشنایی را با آن داریم. بعد از دیدن یک فیلم ممکن است قطع ها یا حرکات دوربین و ... را به خاطر نیاوریم ولی مطمئنا عناصر میزانسن را به یاد خواهیم داشت. برای مثال نمی توان لباس ها را در برباد رفته ( 1939- Gone With The Wind ) یا نورپردازی غمناک و سرد را در زانادو و در فیلم همشهری کین ( 1941 - Citizen Cane ) ، ساخته ارسن ولز ، فراموش کرد. خلاصه آنکه اغلب خاطره های ماندگار از فیلم ها در سینما ، مربوط به عناصر میزانسن هستند.

 « نمایی از زانادو در حالی که مه آن را فراگرفته. گویی هیچ کس در آنجا زندگی نمی کند. در این نما فضای تلخ و سردی حاکم است. »

نکته بسیار مهم در میزانسن آن است که ، کارگردان می تواند با میزانسن هر فضایی را که می خواهد ترسیم کند. مثلا می تواند عناصر صحنه را به گونه ای بچیند که انگار همه چیز واقعی است و هر چیز همان طوری است که در دنیای واقعی وجود دارد و یا اصطلاحا رئالیستی است ، چون « زندگی واقعی اینگونه است ». 
 
اما در عین حال این تکنیک نیروی آن را دارد که از مفاهیم عادی واقعیت فراتر رود. می توان با یک میزانسن حساب شده یک فضای کاملا انتزاعی ساخت در حالی که هیچ نمود عینی در جهان واقع نداشته باشد ، اما چنان تاثیرگذار که تماشاگر باور کند ، چنین فضایی می تواند وجود داشته باشد اگر حتی شده در خیال یا کابوس ، برای مثال در فیلم مطب دکتر کالیگاری ( 1918 - The Cabinet Of Dr. Caligari ) ، از نمونه ای ترین فیلم های اکسپرسیونیستی ، ساخته روبرت وینه ( Robert Wiene ) ، نماهایی را می بینیم که در آن ، خانه ها بسیار بلند و کاملا هندسی وار ( عمدتا مثلثی ) هستند ، پشت بام ها کنگره دار و دودکش ها اریبند ، بازیگران گریم های بسیار سنگین دارند ، حرکاتشان مصنوعی و غلو شده است ، نورپردازی سنگین و تضاد بین سیاهی و روشنی زیاد است و ... مطمئنا این خصوصیاتی که از فضای فیلم بر شمرده شد با تصور ما از واقعیت متعارف منطبق نیست. در واقع فیلم ساز قصد داشته برای نشان دادن یک فضای جنون آمیز که توسط یک دیوانه به وجود آمده همه چیز را انتزاعی کند و برای این کار قراردادهای نقاشی و تئاتر اکسپرسیونیستی را به خدمت گرفته و وظیفه القای تخیلات یک دیوانه را به عهده آنها گذاشته.

میزانسن ، قدمتی طولانی و تقریبا برابر با تاریخ سینما دارد ، چنانچه با نگاه به فیلم های ژرژ ملیس ( George Melies ) فرانسوی می بینیم. میزانسن او را قادر می ساخت که دنیایی سراسر خیالی در فیلم هایش بسازد.
ملیس کاریکاتوریست و شعبده باز ، مجذوب فيلمهای كوتاه برادران لومیر ( Lumiere ) شد و بعد از ساختن دوربینی شبیه دوربین لومیرها ، شروع به فیلم گرفتن از صحنه های عادی خیابان ها و لحظات زندگی روزانه مردم کرد. داستانی وجود دارد که روزی ، او در حال فیلم برداری از یک خیابان بود که درست در لحظه عبور یک اتوبوس ، فیلم در دوربین گیر کرد ، سعی کرد دوربین را درست کند ، ولی دیگر اتوبوس از خیابان رفته بود و حال یک نعش کش در حال عبور بود. وقتی ملیس فیلم را بر روی پرده انداخت به نظر می رسید که یک اتوبوس ناگهان مبدل به یک نعش کش شده و همین حادثه او را بر قدرت جادویی میزانسن آگاه کرده است. به این ترتیب او تصمیم گرفت که رویداد را برای دوربین طراحی و اجرا کند. او با استفاده از تجاربش در تئاتر ، یکی از نخستین استودیوهای سینمایی را ساخت. او نماها را پیشاپیش روی کاغذ می آورد ، صحنه ها و لباس ها را طراحی می کرد ، نیز به بازیگرانش نشان می داد که چگونه در هنگام فیلم برداری رفتار کنند و به گونه ای عمل می کرد که صحنه فیلم هایش را تا کوچک ترین جزئیات تحت کنترل داشته باشد.

 
او نخستین کسی بود که فیلم های تخیلی ساخت ، فیلم هایی مانند ، سفر به ماه ( 1902 - A Trip To The Moon ) و بیست هزار فرسنگ زیر دریا ( 1907 - Twenty Thousand Leagues Under The Sea ) که هر دوی این فیلم ها را بر اساس آثار ژول ورن ( Jules Verne ) ساخت ( سفر به ماه اولین فیلم علمی - تخیلی تاریخ سینما است ).

امروزه میزانسن یکی از مهم ترین وظایف کارگردان است که به نوعی نشان دهنده سبک و فرم کاری او نیز هست ، همچنین یکی از مهم ترین مسائلی است که می تواند به مقبولیت ، محبوبیت و ماندگاری فیلم کمک کند.

میزانسن چهار عنصر اصلی دارد ( آنچه در زیر آمده ) ولی به ندرت اتفاق می افتد که یک عنصر به طور جداگانه حضور داشته باشد. هر عنصر معمولا با عناصر دیگر برای ایجاد یک سیستم ویژه در هر فیلم ترکیب می شود. اصول فرمال کلی یعنی وحدت ، پراکندگی ، مشابهت ، تفاوت و بسط ، راهنمای ما هستند برای اینکه ببینیم چطور عناصر ویژه میزانسن با هم کار می کنند؟ میزانسن به چه روش هایی توجه ما را جلب می کند ؟ چه چیزی نگاه ما را به یک قسمت از تصویر در یک لحظه خاص می کشاند؟ و ... .

عناصر اصلی میزانسن

می توان چهار حوزه کلی را که میزانسن از بابت آنها امکاناتی برای انتخاب و کنترل در اختیار کارگردان می گذارد نام برد :

 
• صحنه

• لباس و چهره پردازی
• حالات و حرکات عناصر صحنه
• نورپردازی

/تله‌اي تازه براي قاتل خاموش/
نانوحسگر شناسايي گازهاي سمي در كشور ساخته شد

نانوحسگري جديد با قابليت كاهش مرگ و مير ناشي از نشت گازهاي خطرناک و سمي خانگي (مونوکسيد کربن) در دانشگاه تهران ساخته شد.

به گزارش سرویس خبر مجله تحقیقاتی دانشجویی دیجیتال ،مهندس سجاد حبيب‌زاده، دانشجوي دکتري مهندسي شيمي دانشگاه مک‌گيل کانادا که با همکاري دکتر عباسعلي خداداي و دکتر يدالله مرتضوي روي بهبود نانوسنسورهاي گازي تحقيق مي‌کند با بيان اين مطلب که اين تحقيقات با اين انگيزه شروع شد که ديگر شاهد مرگ و مير هموطنان با نشت گازهاي خطرناک و سمي نباشيم، اظهار كرد: «محصول اين پژوهش در تمام صنايعي که نياز به آشکارسازي گازهاي سمي دارند، به ويژه صنايع نفت و پتروشيمي استفاده مي‌شود، البته عمده‌ي اين نانوحسگرها در آشکارسازي نشت گازهاي خانگي در حين سوختن به كار مي‌روند».

وي درباره مزيت اين کار پژوهشي نسبت به پژوهش‌هاي اخير اذعان داشت: روش سنتز احتراقي محلولي به منظور تهيه‌ نانوذرات با هزينه‌ پايين، حدود بيست سال است که با شرط به‌کارگيري نيترات به‌عنوان پيش‌ماده مورد استفاده قرار مي‌گيرد؛ بنابراين براي برخي از اکسيدهاي فلزي که داراي پيش‌ماده نيترات هستند (مثل قلع و تيتانيم) نمي‌توان از اين روش بهره برد. در اين تحقيق از پيش ماده‌ کلرايد که به نسبت ارزان‌تر است، استفاده شده ‌است.

حبيب‌زاده افزود: با به کارگيري نانوذراتي با اندازه ذرات در حدود 4 نانومتر حسگرهايي ساخته شده‌اند که داراي خاصيت انتخابي مونوکسيد کربن در حضور متان هستند. نتايج آناليز حسگري نشان مي‌دهد که حساسيت نانوحسگر مورد نظر نسبت به مونوکسيد کربن بيشتر از متان است.

وي در پايان تاکيد کرد که اين پژوهش در آزمايشگاه کاتاليست و مواد نانوساختار دانشگاه تهران در حال انجام است و در کوتاه مدت، در صورت وجود امکانات، قابليت تجاري شدن دارد.

جزئيات اين پژوهش در مجله‌ Journal of Nanoscience and Nanotechnology (جلد 10، صفحات 6008- 6003، سال 2010) منتشر شده ‌است.

از سوي اتحاديه جهاني مسابقات رياضي ملي
جايزه جهاني «طراحي مسائل رياضي» به استاد دانشگاه صنعتي شريف اعطا شد

در اجلاس مجمع عمومي اتحاديه جهاني مسابقات رياضي ملي (WFNMC)، دکتر يحيي تابش، عضو هيات علمي دانشکده علوم رياضي و رئيس مرکز محاسبات دانشگاه، به عنوان برنده جايزه «پال ارديش» در سال 2010 اعلام شد.

به گزارش ايسنا، جايزه «پال ارديش» هر دو سال يکبار به يک تا سه شخصيت که نقش مهمي در ايجاد چالش‌هاي رياضي در سطح ملي يا بين‌المللي داشته‌اند، اهدا مي‌شود.

يحيي تابش در ربع قرن اخير نقش موثري در گسترش المپيادهاي رياضي و رايانه، تشکيل خانه‌هاي رياضيات در کشور و برنامه‌ريزي دروس رياضي و رايانه در سطوح مختلف داشته است و کوشش‌هاي او در سطح بين‌المللي شناخته شده است.

اين جايزه به نام «پال ارديش» (1996 - 1913) از رياضي‌دانان معروف قرن بيستم نام‌گذاري شده كه به عنوان بزرگ‌ترين طراح مسايل رياضي قرن بيستم در سطوح مختلف معروف است.

جراحت : محمد مهدی عسگرپور


تهیه‌کننده: محمدرضا شفیعی / نویسنده: سعید نعمت‌اله

 بازیگران:  امین تارخ، ثریا قاسمی، علی عمرانی، فرهاد اصلانی، آتنه فقیه نصیری، مهوش صبرکن و رامین راستاد

 تعداد قسمت: 30 قسمت 30 دقیقه‌ای

داستان:

 عسگرپور بعد از گل‌های گرمسیری، این بار هم سراغ داستانی خانوادگی و کشمکش‌های آنان رفته. داستان ماجرای لطیفه (قاسمی) مادری 75 ساله است که با دو پسرش، بزرگ (تارخ) و اسماعیل (عمرانی) زندگی می‌کند. بزرگ به اعتقاد خودش چهار سال پیش اشتباهی کرده و دخترش اکرم را به عقد پسر برادرش اسماعیل (راستاد) درآورده است و ...
سابقه کارگردان: عسگرپور قبلا هیچ تجربه‌ای در سریال هر شبی نداشته و تنها پشتوانه‌اش سریال گل‌های گرمسیری است.

برگ برنده

امین تارخ: با توجه به بازی موفق تارخ در اغما، حدس اینکه او دوباره بتواند ستاره سریال‌های امسال شود، سخت نیست. او در سریال نقش پسر ارشد لطیفه را  بازی می‌کند.
علی عمرانی: نقش برادر امین تارخ را بازی می‌کند که در این گیرودار رابطه‌شان به هم می‌خورد. شب‌های رمضان فرصتی مناسب برای دیده شدن این بازیگر تئاتر است.

غافلگیری

  شنیده شده که دعواهای خانوادگی سریال در حدی است که شاید بینندگان از طبیعی بودن آن کُپ کنند.
 ‌ موسیقی آریا عظیمی‌نژاد که در هر سریالی از شیوه‌ای نو استفاده می‌کند در کنار فیلمنامه منسجم از نقاط متمایز سریال هستند.

حاشیه

  سریالی که زودتر از همه سریال‌های امسال کلید خورد و تنها سریالی که تا قبل از ماه رمضان فیلمبرداری‌اش به پایان می‌رسد.
  عسگرپور در این سریال هم مثل گل‌های گرمسیری، قصد معرفی دو، سه چهره جوان را دارد.

پیش‌بینی

کافی است سریال فتحی مقداری لغزش پیدا کند؛ آن وقت برنده ماراتن امسال هم با توجه به موفقیت گل‌های گرمسیری، «جراحت» می‌شود.

( این سریال در ابتدا با نام از پذیرفتن خانواده معذوریم معرفی شد . بعد نام دیگری پیدا کرد . ولی در انتها با نام نون و ریحون پخش شد . هنوز هیچ ارتباطی بین نام و محتوای این سریال پیدا نشده . پس اگر در ادامه ماه رمضان نام آن تغییر کرد تعجب نکنید . ) 


تهیه‌کننده:محمود رضوی / نویسنده: عباس نعمتی،  طلا معتضدی

 بازیگران: علی قربانزاده، برزو ارجمند، رضا داوودنژاد، امیرحسین رستمی، مهران رنجبر، انوشیروان ارجمند، داریوش کاردان، فرهاد آئیش، سعید پیردوست و بیتا سحرخیز

 تعداد قسمت:26  قسمت 45 دقیقه‌ای

داستان

پنج دوست صمیمی که از کودکی در یک محل بزرگ شده‌اند در موقعیتی قرار می‌گیرند که هدفشان در زندگی را فقط یک تصمیم می‌بینند و آن ازدواج نکردن است. این پنج دوست پس از به  ارث بردن یک حمام توسط یکی از این پنج نفر، تصمیم می‌گیرند آن را به سفره‌خانه‌ای تبدیل ‌کنند.
سابقه کارگردان: فرزاد مؤتمن برای اولین بار است که سریالی را می‌سازد. اگر زمان تنگ و اندک برای ساخت سریال که تنها سریالی است که دیرتر از همه ساخته شده، به کار لطمه‌ای نزند و اگر مؤتمن قلق‌ها و نکات ریز سریال‌سازی- آن هم از نوع مناسبتی- را شناخته باشد، نکته‌ای وجود ندارد که مؤتمن از فتحی و عسگرپور عقب بماند و سریالش نگیرد.

برگ برنده

محمود رضوی، تهیه‌کننده فیلم تحسین‌برانگیز «درباره الی» که سال پیش تهیه‌کنندگی سریال نه چندان موفق «عید امسال» را برعهده داشت. اما شاید موفقیت درباره الی و همکاری دوباره رضوی با یک کارگردان سینما نقطه قوتی برای این سریال باشد.
امیرحسین رستمی: شمس‌العماره فرصت مناسبی برای دیده شدن و شناخته شدن رستمی بود و حالا سریال مؤتمن می‌تواند وجه دیگری از بازی او را نشان دهد. البته اگر دوباره همان نقش شکور را تکرار نکرده باشد.

حاشیه

 تا اواخر خرداد هنوز معلوم نبود که شبکه تهران همانند سال گذشته سریالی داشته باشد یا نه. اما در آخرین لحظات شبکه تصمیمش را گرفت و ساخت سریالش را به مؤتمن سپرد.

پیش‌بینی

وجود سریالی با مایه‌های طنز در کنار باقی سریال‌ها که در فضای اجتماعی می‌گذرند و ماورایی می‌تواند تنها نقطه متمایز سریال از باقی سریال‌ها باشد.

===================================================

توصیه :  شبها برنامه ای با نام راز پخش میشود . اشتباه نکنید . راز آن مستند خارجی نیست . ولی دیدن آن خالی از لطف نیست .

به گزارش اداره اخبار چند رسانه ای واحد مرکزی، در زیر 5 نقل و انتقال مهم لیگ برتر انگلستان در تابستان امسال که گواهی بر حسن انتخاب مربیان است مورد بررسی قرار می دهیم.  خاویر هرناندز، منچستریونایتد "خاویر کی؟" سوالی بود که هوداران منچستریونایتد به خصوص آنهایی که مخالف شیوه مدیریتی خانواده گلیزر در این باشگاه هستند در آوریل و پس از علنی شدن قرارداد هرناندز با منچستریونایتد از خود پرسیدند. هیچ کس چیزی درباره او نمی دانست و همه نگران آن بودند که بازهم وین رونی به تنهایی وظیفه گلزنی در این تیم را برعهده خواهد داشت. اما بازیهای درخشان این مهاجم 22 ساله در جام جهانی نشان داد که فرگوسن در انتخاب و پرداخت 7 میلیون پوند به باشگاه گوادالاخارا برای به خدمت گرفتن او اشتباه نکرده بود. گل بیادماندنی هرناندز مقابل آرژانتین در چهارچوب جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی موید این مطلب است. جو کول، لیورپول هافبک تیم ملی انگلستان تنها 28 سال دارد و تصاحب او توسط لیورپول با استفاده از قانون بازیکن آزاد موفقیتی بزرگ برای روی هاچسون مربی جدید لیورپول محسوب می شود. جان تری کاپیتان چلسی در مصاحبه ای در خلال جام جهانی می گوید: " وین رونی و جو کول تنها بازیکنان انگلستان هستند که توانایی گشودن دفاع حریف را دارند." و به راسنی هم کسی نتوانست خلاف آن را ثابت کند. جرمین بکفورد،‌اورتون اینکه بازیکنی در 26 سالگی به شهرت برسد چندان در دنیای فوتبال مرسوم نیست،‌اما بکفورد در زمان حضورش در باشگاه لیدز نشان داد که حواسش به گلزنی متمرکز است و فرقی ندارد که حریف او چه تیمی باشد. گرچه 72 گل او در 126 مسابقه در دسته یک انگلستان ثبت شده اما گل برتری لیدز مقابل منچستریونایتد را نیز در این میان جای دارد. جروم بواتنگ، منچسترسیتی ظاهرا دفاع قدرتمند و تکلزن تیم ملی آلمان جهت بازی در لیگ برتر ساخته شده است. توانایی بازی در مرکز و سمت چپ خط دفاعی را دارد. انتقال 10.4 میلیون پوندی او از هامبورگ به منچسترسیتی موفقیت بزرگی پس از جام جهانی محسوب می شود. لورن کوشینلی، آرسنال مدافع میانی 24 ساله ای که می تواند در هر دو تیم ملی لهستان و فرانسه بازی کند. آرسن ونگر او را با این امید انتخاب کرد که همبازی توماس ورمالن باشد. اینکه کوشینلی که فصل گذشته در تیم نه چندان مطرح لورین بازی می کرد چگونه توانایی هایش را برای حضور در آرسنال ثابت کرد از جمله مسائل ناشناخته ای است که آرسن ونگر به فهرست بلندبالای موفقیت هایش اضافه کرده است.